Vind de sleutel naar jezelf

Gepubliceerd op 19 juli 2020 om 11:41

Sommige verhalen raken me diep. Dit is er één. Ik heb haar toestemming om dit anoniem te mogen delen met jullie.

Een groot deel van haar omgeving zal op z’n lichtst gezegd verbaasd zijn. Verbaasd, omdat ze iets heel anders uitstraalt. Omdat ze een masker draagt als ze niet alleen is. De elastiekjes van het doodvermoeiende masker dreigen nu te knappen. Ze houdt het bijna niet meer vol. Waar ze in het bijzijn van anderen vriendelijk lacht, is dat niet meer wat ze voelt. Haar hart voelt leeg of vol verdriet. Af en toe verschijnt er nog een hoopvol sprankeltje blijdschap, maar de balans is volledig zoek en het sprankeltje dooft door haar vele tranen.

Al tijdenlang is ze op zoek naar hulp. Op zoek naar iemand die misschien iets voor haar kan betekenen. Ze vindt het fijn om met hen te kunnen delen, maar niemand lijkt haar écht te begrijpen. Adviezen worden haar kant opgeslingerd. Het frustreert haar en geeft haar vooral het gevoel dat de ander er geen vertrouwen in heeft dat ze dit zelf kan oplossen. En dat, terwijl ze deze adviezen vaak zelf allang bedacht heeft, maar niet de oplossing lijken te zijn. Simpelweg, omdat ze er geen energie meer voor heeft. Bovendien weet ze zelf best waar de oplossing te vinden is: het zit in haarzelf. In haar hart, in haar liefde, in haar blijdschap en vertrouwen. Op de plek waar nu geen doorgang is. Er staat een hoog, puntig hek omheen. Verboden toegang. Want op diezelfde plek vind je haar kwetsbaarheid. En dat is nu net wat ze niet meer wil voelen.

Want daar waar de liefde zit, zit ook de pijn. Daar waar liefde zit, zit angst. Liefhebben betekent ook, dat je het risico loopt om iemand te verliezen van wie je houdt. En dat voelt afschuwelijk. Daar waar de blijdschap zit, zit ook het moment dat blijdschap overgaat. De eenzaamheid, het verdriet, omdat we nu eenmaal niet altijd blij kunnen zijn. Het hek om de blijdschap lijkt haar te helpen. Door niet meer bij de blijdschap te kunnen, volgt ook geen teleurstelling van daarna. Schijn bedriegt. Het hek zorgt namelijk voor afvlakking, voor weinig gevoel. En afvlakking maakt uiteindelijk ook ongelukkig. Sterker nog: dit hek om haar hart blijkt niet sterk genoeg voor al die afvlakking. Op den duur schiet het hek even open en barst ze in tranen uit, waarna ze het hek weer zorgvuldig sluit en achterblijft vol schaamte. Daar waar vertrouwen zit, zit ook wantrouwen, jaloezie. Vertrouwen kan worden geschaad. Haar vertrouwen is ver te zoeken. Hoewel ze vaak het volste vertrouwen heeft in de ander, mist ze het vertrouwen in zichzelf.

Ze is moe, dreigt op te geven, heeft regelmatig het gevoel dat ze niet verder kan. Het gevoel alleen nog op de bank te willen liggen met een dekentje, overheerst. Ver weg van de levenslust die ze is verloren. Verdwaald in haar eigen leven. Anderen vragen haar of ze kunnen helpen. Ondanks dat ze het uiteindelijk zelf moet doen, zijn er wel dingen die ze echt waardeert. Een luisterend oor, lieve woorden, oordeelloos. Weten dat ze niet alleen is, ook al voelt ze zich vaak eenzaam. Weten dat ze niet in de steek wordt gelaten, ook niet nu ze niet de beste versie is van zichzelf. Iemand vertelde haar laatst dat haar dochter een vraag stelde. Die vraag geeft inzicht, misschien wel aan iedereen. Voor haar was de vraag makkelijk te beantwoorden.

Leef jij of besta jij?

Ze bestaat. Terwijl ze me dit vertelt, lijkt ze niets te voelen. Ze kan het fantastisch uitleggen en weet het allemaal zo goed. Ze snapt hoe het zit, maar kan er nog niets aan veranderen. Ze is op deze wereld, doet wat van haar verwacht wordt en doorstaat het leven zoals het er nu is. Lieve allemaal, kijk goed naar de mensen die je liefhebt. Luister, zonder oordeel. Zorg dat je er bent. We hebben elkaar allemaal wel eens nodig om uiteindelijk de sleutel naar jezelf te kunnen (terug)vinden. De sleutel van dat hek. Ook jij.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Papa
een jaar geleden

Lieve Cindy.
Wat mooi verwoord weer. Vanaf 'Lieve allemaal... t/m.' Ook jij'. geef je anderen een bemoedigende boodschap mee. 😘