Weerstand

Gepubliceerd op 15 maart 2020 om 21:13

Misschien heb ik weinig recht van spreken. Ik ben gezond, heb een goede weerstand en voel voor mijzelf geen paniek omtrent het coronavirus. Ik weet dat ik het overleef, mocht het me treffen. En ik wil hiermee niemand een vervelend gevoel bezorgen. Want ik snap wat een ellende dit allemaal veroorzaakt. Ik voel mee met de zieken, de mensen die het niet overleven en hun dierbaren, de ondernemers die nu geen inkomsten zullen hebben. Ik heb makkelijk praten met mijn vaste contract in het onderwijs.

Ik wil met alle liefde morgen naar school komen om met elkaar in overleg te gaan en ik neem hier mijn verantwoordelijkheid voor. En eigenlijk voel ik daarbij ook heel veel weerstand. Misschien ben ik hier de enige in, dat lijkt op het moment wel een beetje zo. Ik voel weerstand, omdat wij wél bij elkaar moeten komen, terwijl dat eigenlijk wordt afgeraden. Ik voel weerstand, omdat ik daar de échte noodzaak niet van kan voelen. Tegelijkertijd ben ik de mensen die in de zorg werken zeer dankbaar en vind ik het bewonderenswaardig hoe zij zich inzetten. Ik heb nog niemand uit de zorg hierover horen klagen. Ergens voel ik me dus ook bezwaard door te zeggen dat ik weerstand voel bij het feit dat ik naar mijn werk ‘mag’. Want zij hebben eigenlijk geen keus. De zorgmensen, de politie, de brandweer en zo meer.

Ik voel weerstand bij het feit dat we een onderwijsprogramma moeten verzorgen voor de leerlingen. Omdat het nu lijkt alsof er een nieuwe ramp ontstaat als zij drie weken weinig onderwijs ontvangen. Natuurlijk zal ik een programma voor ze maken en zorgen dat ze aan de slag kunnen. Ik weet welke strijd het reguliere huiswerk vaak al oplevert in gezinnen en eigenlijk gaat het dus voor een deel tegen mijn gevoel in en ik kan daar niks aan doen. Ik zal je uitleggen hoe ik namelijk óók tegen het virus aankijk. Ik zie het als iets wat blijkbaar moet gebeuren. Van wie? Geen idee. Het universum bepaalt? Ik zie het als een manier om nader tot elkaar te komen. Een manier die zorgt dat al het moois in de mens weer naar boven wordt gebracht. Zodat we weer even zien wat écht belangrijk is, wie ons écht dierbaar zijn en omdat er in tijden van crisis vaak veel liefde in de lucht sprankelt. Liefde voor elkaar, liefde voor het leven. Behoefte om elkaar te helpen, er voor een ander te zijn. Tijd voor rust, tot jezelf komen. Weer even bezig zijn en misschien herontdekken waar we gelukkig van worden. Zonder maar door te moeten razen in de haast en de orde van de dag. En inclusief de welkome verrassing van een onbekende die zomaar iets voor jou wil betekenen.

Ik hoop oprecht dat er mensen zijn die al dat moois óók uit deze periode kunnen halen. Ik hoop dat we samen tot een dieper laagje komen en ons bewust worden van wie we zijn en wat ons tot bloei brengt in het leven. Ik wens iedereen veel wijsheid, liefde, omarming (maar dan niet letterlijk natuurlijk), bezinning en rust voor zo ver mogelijk. Samen komen we hier echt doorheen.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

papa
2 jaar geleden

Uit deze bizarre situatie kunnen we ook veel goeds halen. Herontdekken waar het in het leven om gaat. Even pas op de plaats. Mooi dat je het ook van die kant weet te belichten!

Maarten
2 jaar geleden

Naast alle risico's die je noemt en waarvoor jij en alle professionals die doorwerken mijn steun van harte krijgen, zie ik ook kansen om stappen te maken in de ontwikkeling van digitaal lesgeven en leren. Is dat nodig dan? Misschien... Maar kan van pas komen en dan misschien ook in andere situaties een oplossing vormen, bijv lerarentekort. "Ieder nadeel heb z'n voordeel", zei de polderfilosoof en daar zit iets in