Ook jij hoort erbij

Gepubliceerd op 5 maart 2020 om 12:23

Wat een inzichten krijg ik door dit rondje hardlopen, waar ik eigenlijk geen zin in had. Omdat het zo’n prachtige, zonnige dag is, heb ik mezelf ertoe gedwongen toch naar buiten te gaan en uiteindelijk voelt dat heerlijk. De omstandigheden zijn perfect: frisse lucht, een zonnetje en een klein beetje wind. Wanneer ik ongeveer op de helft van mijn rondje zit, plopt er een mooi inzicht in mij op. Ik ben namelijk niet de enige hardloper op dit moment, want ik kom de één na de ander tegen. En wat er dan gebeurt, is me eigenlijk wel vaker opgevallen, maar vandaag ontstaat hierdoor een stukje bewustzijn.

Misschien herken je het wel. Als je als mensen – ook als onbekenden – iets met elkaar gemeen hebt, geeft dat een gevoel van verbondenheid. De hardlopers die ik tegenkom in mijn rondje bewijzen dit voor mij. Mijn ervaring is dat we elkaar, hier in de Randstad, meestal geen gedag zeggen als we elkaar niet kennen. Meestal lopen we elkaar zomaar voorbij. Ooit had ik een vriendje in het zuiden van het land en daar gebeurde dat voorbijlopen veel minder. Maar bij hardlopers onder elkaar is dat anders. Meestal krijg je in het voorbijgaan een knikje, een hand die geheven wordt of zegt iemand je gedag. Ik hou daar van! En nu weet ik waarom. Het geeft me het gevoel ‘erbij te horen’. Ik hoor bij de hardlopers van Nederland (wie had dat ooit durven denken). Hetzelfde gebeurt vaak als je aan het wandelen bent. Let er maar eens op.

En is dat niet wat we allemaal het liefst willen? Het gevoel hebben erbij te horen? Ik denk het wel. En het mooie is: hoe eenzaam of buitengesloten je je ook voelt, je hoort áltijd ergens bij. Of je dat nou zo voelt of niet en of je dat nou wil of niet. De lijst van groepen waar je bij hoort is oneindig lang. Ik hoor dus bij de hardlopers. Jiehoe! Ik hoor dan weer niet bij de hardlopers die een hele marathon kunnen rennen. Geeft niks. Maar ik hoor bij zo veel meer! Ik hoor bij de mensen die blij zijn dat het zonnetje vanmiddag schijnt, ik hoor bij de mensen die het moeilijk vinden om snoep te laten liggen, bij de mensen die graag reizen, bij gevoelige mensen, bij mensen die het heerlijk vinden om te tekenen en kleuren.

Naast de hardlopers die ik tegenkom, zie ik meer mensen waar ik bij hoor. Ik zie een collega, die ook voor de klas staat binnen dezelfde stichting. Wij horen dus ook bij elkaar. Ik zie een moeder van een leerling uit mijn klas. Wij horen bij elkaar. Iets verderop, in de verte (te ver om naar haar toe te sprinten of te roepen), zie ik een vriendin van mij fietsen. Wij horen bij elkaar. Mooi om te ontdekken: je bent dus eigenlijk nooit echt alleen.

Bij kinderen zie ik het volgende veel gebeuren. Ze voelen zich buitengesloten door kinderen uit hun klas. Feit is: buitengesloten of niet, je hoort wél bij elkaar. Je zit namelijk in dezelfde groep. De vraag is of je bij mensen wíl horen die je het gevoel van buitensluiting geven. Dat is aan kinderen soms nog lastig uit te leggen. Soms kies je er niet voor om ergens bij te horen, maar doe je dat toch. Neem je familie: daar hoor je bij, of je nu wil of niet. Neem je werk: je hoort bij je collega’s. Kinderen op school: zij horen bij de school en bij hun klas. En om niemand uit te sluiten: we zijn allemaal wereldburgers. En zo is niemand dus alleen. Je kunt uit een groep stappen en zo hopen er niet meer bij te horen. Maar omdat je er ooit bij hebt gehoord, is dat voor altijd zo. Als een kind wisselt van school, omdat het niet meer bij zijn groep wil of mag horen, lijkt het, door er van weg te gaan, alsof je ervoor kunt kiezen er niet meer bij te zijn. Toch zul je altijd bij de groep horen. Namelijk in herinnering.

 

Ik ben ervan overtuigd dat alles en iedereen bij wie je hoort of hoorde, je in ieder geval iets brengt. Soms brengt het je een (mooie of harde) les, soms waardevolle momenten.  

Kun jij vijf groepen opschrijven waar jij dankbaar voor bent dat je erbij hoort of hoorde? Ik ben benieuwd wat jullie bevindingen zijn. Wat brengt het jou om daar bij te horen? Of wat heeft het je gebracht? Je kunt ze met me delen in het reactieformulier hieronder. Liefs, Cindy.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Papa
2 jaar geleden

Lieve Cindy, zó blij dat jij bij mij hoort en andersom! Een vader met een dochter zoals jij, daar ben ik heel dankbaar voor ❤️