Rust en vrijheid na een moedige tocht

Gepubliceerd op 4 februari 2020 om 12:23

Mijn tweede leerjaar van de opleiding van de Magie van Kindercoaching is begonnen. Afgelopen zaterdag reed ik naar Goirle, naar een prachtige locatie. In een oud klooster sloot ik me aan bij de groep waar ik maar één dag bij zal horen. De rest van de dagen volg ik namelijk in Ermelo. Dit was zo’n dag waarop ik zeker wist dat ik een goede keuze gemaakt heb. Ik ga me verder verdiepen in het coachen van kinderen en ouders. En daarnaast weet ik uit ervaring dat deze opleiding ook een grote bijdrage zal leveren aan mijn persoonlijke ontwikkeling. Graag deel ik mijn mooiste inzichten van deze magische en inspirerende dag.

Zo’n dag als deze zorgt voor een hoop bewustwording, gevoel, inspireren en bezinning. Twee oefeningen zijn me van deze dag het meest bijgebleven. In een visualisatie werd ik meegenomen in de toekomst, het nu en mijn verleden.

- Ik bevind me in februari 2027 en probeer voor me te zien hoe dat eruit ziet. Ik voel me krachtig, vrij en rustig. Alles is goed zoals het is. Ik voel me op mijn plek en bevind me in de natuur. Ik mag meekijken naar de levensroutes van kinderen en ouders en dat geeft me veel energie, zin en betekenis. Ik voel geen zorgen en ben tevreden met wie ik daar ben.

- terug naar februari 2020

Daar voel ik me beduidend anders. Zoekend, opgesloten en vermoeid. Volop bewust van veranderingen die gaan komen. Volop bewust van de moed die ik daar voor nodig heb.

- februari 2013
Dit weet ik nog heel goed. Mijn eerste grote reis, in mijn eentje de wereld verkennen. Ik ben hier al 5,5 maand onderweg en heb nog een maand te gaan. Ik voel aan alles dat ik heel graag naar huis zou willen, maar dat voelt als falen. Ik heb tenslotte een ander plan. Mijn ticket zal me pas over vier weken naar huis brengen. Wat zouden anderen denken als ik nu al naar huis zou gaan? Als je begint, moet je het afmaken. En zo blijf ik nog een maand weg. Uiteindelijk heb ik nog een mooie tijd.

- terug naar nu, februari 2020
Wat weet je nu, met de gebeurtenis van 2013 in gedachten?
Wauw… Nu weet ik dat het juist dapper is om te doen wat goed voelt. Nu weet ik dat het juist moed nodig heeft om hier voor te kiezen en je hart achterna te gaan. Afgelopen zomer ging ik opnieuw alleen op pad. Dit keer maar voor vier weken. Na twee weken wilde ik niets liever dan terug te keren naar huis. En dat deed ik. Waar een stemmetje toch nog probeerde te schreeuwen dat ik faalde, klonk het als gefluister. Ik luisterde er niet naar. Ik heb er nooit spijt van gehad en voelde me juist heel krachtig. Een bevestiging van wat we vaak wel weten, maar soms moeilijk is om uit te voeren: volg je gevoel, volg je hart, want dat klopt.

- februari 2027
Dit wetende, maak ik in 2027 nog beter keuzes, gebaseerd op mijn gevoel. Dat is mijn intentie voor dit opleidingsjaar: Ik voel goed aan wat echt bij mij past en ga daarvoor. Want dat gaat uiteindelijk zorgen voor rust en vrijheid, waar ik zo naar verlang.

Dit verlangen kwam ook terug in de schaalloopoefening die we deden.. Beginnend bij 0, dat staat voor ‘niet weten wat je verlangt of nog niet leven naar je verlangen’ en eindigend bij 10, dat staat voor ‘ik heb mijn verlangen volledig gemanifesteerd.’ Ik sta nu op 3, zet een stapje naar 4, maar verder lijk ik nu nog niet te komen. Tussen 4 en 10 ligt een gebergte dat ik moet beklimmen. En daar is veel moed voor nodig. Toch neemt mijn mededeelnemer me aan de hand mee naar 10, naar het schommelbankje. Zachtjes schommelend op dit bankje, weet ik dat het de moeite waard is om de berg te beklimmen. Want juist na een moedige tocht vol overwinning, ervaar je tevredenheid en trots.

Prachtige oefeningen die je eigenlijk zelf eens zou moeten beleven. Dan ervaar je echt wat dit voelen en stilstaan met je doet. Een waardevolle toevoeging aan mijn werkvormen in de coachingspraktijk!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.